Het meest ondergewaardeerde ontwerpmodel? De Design Squiggle.
Vergeet de double diamonds—deze krabbel is het enige ontwerpmodel dat je nodig hebt.
Als je ooit hebt gezocht op “ontwerpproces,” dan ben je vast alle klassiekers tegengekomen: de double diamond, de triple diamond, infinity loops, flowcharts of een ander gelikt framework met keurig gedefinieerde fases.
Allemaal proberen ze grip te krijgen op het ontwerpproces. Maar eerlijk? Geen van allen komt ook maar in de buurt van één ander model: de Design Squiggle.
Van servetkrabbel tot klassieker
De Design Squiggle werd begin jaren 2000 ontworpen door Damien Newman om het rommelige pad van vaag idee naar helder eindresultaat in het ontwerpproces te illustreren. Wat begon als een simpele schets voor een klant, vond al snel zijn weg naar presentaties, blogposts en whiteboards over de hele wereld.
The Process of Design Squiggle by Damien Newman, thedesignsquiggle.com
Less = more
Wat mij betreft zit de kracht vooral in de eenvoud. Iedereen kan 'm natekenen op de achterkant van een servet. En ja, dat heb ik zelf ook gedaan! ;-)
Mijn poging tot eigen squiggles
Ik hou ervan hoe het de echte onzekerheid, rommeligheid en niet-lineaire aard van ontwerpwerk vangt. Het begint vaak in chaos—vaag, onduidelijk, met eindeloos veel opties en dingen om uit te zoeken. Gaandeweg wordt het helderder. Ideeën ontwikkelen zich. Maar zelfs dan is het zelden een rechte lijn. Soms ga je terug. Soms gooi je iets weg en begin je opnieuw.
Ik stond op het punt 'm te laten tatoeëren
Ik heb weleens half-grappend gezegd dat ik ’m op mijn arm zou laten tatoeëren. Waarschijnlijk doe ik het niet—maar het feit dat ik het überhaupt overwogen heb, zegt genoeg.
Want los van alle frameworks en fases voelt ontwerp vaak gewoon zo: als een chaotische krul.
Dus als jij ooit aan iets hebt gewerkt dat rommelig, onzeker en constant veranderend was—en je zag het langzaam vorm krijgen—vind je dan niet dat je je eigen (tijdelijke?) Design Squiggle-tatoeage hebt verdiend?